محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

568

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

نه ستارگان انبوه آسمان و نه ذرّات خاك همراه با گرد بادها در هوا و نه حركات مورچگان بر سنگ‌هاى سخت و نه استراحتگاه مورچگان ريز در شب‌هاى تار . خدا از مكان ريزش برگ درختان و حركات مخفيانه چشم‌ها آگاه است و شهادت مىدهم كه جز اللّه ، خدايى نيست ، همتايى نداشته و شك و ترديدى در او راه ندارد . دين او را انكار نمىكنم و به آفريدگارى او اعتقاد دارم ؛ شهادت كسى كه نيّت او راست ، درون او پاك ، يقين او خالص و ميزان عمل او گران‌سنگ است و شهادت مىدهم كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله بنده و فرستاده و برگزيده او از ميان انسان‌هاست . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله براى تشريح حقائق آيين الهى انتخاب و به ارزش‌هاى ويژه اخلاقى گرامى داشته شد . او را براى رساندن رسالت‌هاى كريمانه‌اش برگزيد ، نشانه‌هاى هدايت به وسيله او آشكار و تاريكىهاى جهل و گمراهى با نور هدايت او از ميان رفت . واژه‌شناسى لا يعزب : پنهان و مخفى نمىشود . سوافى : جمع « سافية » به معناى بادى كه ذرات خاك را از زمين برگرفته و در هوا مىپراكند . الدبيب : هرچيز كند . المقيل : هر نوع استراحتى مانند خواب و . . . الطرف : حركت . طرف العين : حركت پلك‌هاى چشم . الأحداق : چشمان . تكوين : آفرينش .